petweb.gr

Είναι τελικά οι μικρόσωμοι σκύλοι πραγματικά σκυλιά;

 

Και όμως είναι. Αν εξαιρέσουμε τη διαφορά μεγέθους απ’τα μεγαλόσωμα – που τ’ακολουθεί η μυθολογία του πραγματικού σκύλου – τα μικρόσωμα έχουνε τις ίδιες ανάγκες, παραξενιές- αντιδράσεις- συμπεριφορές. Θα έπρεπε να έχουνε και την ίδια αντιμετόπηση απο εμάς, όμως, στην βασική ιδέα του ‘σκύλου-κούκλα’ συναντάει κανείς την έναρξη των προβλημάτων συμπεριφοράς στα μικρόσωμα.

 

Ο σκύλος κούκλα

 

Η αντιμετόπιση των μικρόσωμων σκύλων, λοιπόν, διαφέρει πολύ απο αυτήν των μεγαλώσωμων. Πώς; Όλα ξεκινάνε απο την ευκολία που παρέχει το μεγεθός τους στην αντιμετόπιση των βασικών αναγκών ενός σκύλου.

 

Βόλτες Καθιμερινός με καλούνε σε σπίτια μικρόσωμων σκύλων και το συνηθέστερο πρόβλημα που με περιμένει είναι αυτό του λερώματος. Βρίσκω σκυλιά να λερώνουνε στα μπαλκόνια, και στην χειρότερη περίπτοση ακόμα και μέσα στο σπίτι. Αυτό συμβαίνει για τέσσερεις λόγους:

 

1)      Δεν έχει γίνει σωστή διαπεδαγώγηση στην μικρή ιλικία

2)      Δεν βγαίνουνε βόλτες

3)      Μαζεύονται ευκολά οι ακαθαρσίες διότι είναι μικρά και προτιμάει ο ιδιοκτήτης να τα μαζεύει παρά να βγαίνει βόλτα με των σκύλο του.

4) Λόγω μιάς ίδι ανεπτηγμένης προβληματικής συμπεριφοράς για την οποία δεν ευθήνεται ο ιδιοκτήτης.

 

Τα πράγματα ξεκινάνε λάθως με την ιμιτελές διαπεδαγώγηση. Δεν μαθαίνουν σωστά απο μωρά με αποτέλεσμα να μαθαίνουν το μπαλκόνι αλλά όχι το έξω. Αυτό έχει να κάνει και με το γεγονός ότι η επίβλεψη στο στάδιο αυτό είναι πολύ περισότερη και οι ιδιοκτήτες είτε δεν έχουν χρόνο είτε βαριόνται να κατεβαίνουν στον δρόμο όταν το σκυλί πρέπει να λερώσει. Το γεγονός ότι οι ακαθαρσίες τους είναι μικρές και μαζεύονται εύκολα βοηθάει στο να της ιποστούν οι ιδιοκτήτες.

Τα μικρόσωμα σκυλιά έχουν και αυτά ανάγκη απο βόλτες, τρείς φορές την ημέρα, και όχι σε τσαντούλα η στην αγκαλιά, όπως συνηθίζεται. Το μικρόσωμο σκυλάκι πρέπει και αυτό να περπατίσει, να λερωθεί, να μυρίσει το έδαφος και να πάρει ενέργεια απο αυτήν. Μην ξεχνάμε την φύση τους! Η βόλτες σε τσάντα δεν θεωρούνται βόλτες. Στην τσάντα η στην αγκαλιά, ένα σκυλάκι δεν έχει την δινατότητα επίσης να μυριστεί με άλλα σκυλάκια έτσι ώστε να εξηκιωθεί με αυτά και με τον κόδικα επικινονίας τους και γιαυτό και τα περισότερα καταντάνε αντικοινονηκά και επιθετικά με τα άλλα σκυλιά. Πολλές φορές φοβόμαστε τα μεγαλώσωμα η τα αδέσποτα. Έχω ακούσει συχνά απο ιδιοκτήτες «θα μου το φάνε» πράγμα το οποίο δεν πρόκειται να συμβεί λόγω μεγέθους αλλά λόγω έλειψης κοινονηκοποίησης και προβολής των δικών μας φόβων την ώρα εκείνη. Η έλειψη της ‘σωστής’ βόλτας μπορεί να οδηγήσει και σε άλλα προβλήματα όπως φοβίες, νευρικότητα, βαρεμάρα, και παχισαρκία.

 

 

Υπερβολικές αγκαλιές

 

Είναι πολύ πιο εύκολο να πάρουμε στην αγκαλιά μας ένα caniche παρά ένα Rottweiler!!! Η συνέπειες, όμως, μπορεί να μην είναι και τόσο επιθημιτές καθώς μεγαλώνει το σκυλί. Υπάρχουν τρείς λόγοι που πέρνουμε το μικρόσωμο σκυλί αγκαλιά:

 

1)      Για χάδια και τρηφερότητα συνήθως καθώς ηρεμούμε και εμείς στον καναπέ ή στο κρεβάτι μας το βράδι

2)      Για να το γλιτώσουμε απο κάποιο ‘υποτηθέμενο’ κάκο.

3)      Για να το ελέγξουμε μην μας φήγει π.χ όταν ανοίγουμε την πόρτα για να υποδεχτούμε κάποιον

 

Και στης τρείς περιπτώσεις δίνουμε κακό μήνημα στο σκυλί μας. Στην πρώτη περίπτωση δίνουμε στο σκυλί υπερβολικά προνόμια διότι τον αφήνουμε να μπεί ακάλεστος στον προσοπικό μας χώρο (εάν έχει πάρει την προτοβουλία μόνο του). Έτσι του δίνουμε κύρος και δύναμη. Στους κανόνες μιάς φυσικής αγέλης ο αρχηγός πρέπει να έχει τον προσοπικό του χώρο και μόνο με εντολή επιτρέπεται ό κυριαρχούμενος να εισέλθει. Στην περίπτοση αυτήν είναι πιθανό το σκυλί να αρχίσει την κατάκτηση των χώρον αυτών και να γίνει κυριαρχικός και επιθετικός στην προσπάθεια να τον κατεβάσουμε η να του επιβλιθούμε. Επιπλέων οι υπερβολικές αγκαλιές θα καταλήξουν το σκυλί προσκολημένο επάνω μας. Η υπερδέσμευση αυτή μπορεί να οδηγήσει σε άλλα προβλήματα συμπεριφοράς όπως το ‘άγχος του αποχωρισμού’ και την συνεχές αναζήτηση της προσοχής μας με διάφορους τρόπους.

Στην δεύτερη περίπτωση είναι πιθανό να προκαλέσουμε φοβίες και επιθετικότητες ανάλογες και με της δικές μας. Ένα παράδειγμα αναφέρθηκε παραπάνω στην συνάντιση με άλλα συλιά κατά την δειάρκια της βόλτας.

Στην τρίτη περίπτωση πάλι η αγκαλιά γίνεται αντικατάτατο της βασικής υπακοής. Στην περίπτοση του έρχομού ενός καλεσμένου θα οδηγήσει στην μετάδοση κύρους προς τον καλεσμένο και υπερπροστατευτικότητα προς τον ιδιοκτήτη.

 

Καλό είναι λοιπόν να αφίνουνε τα μικρόσωμα να αντιμετοπήζουνε τον κόσμο και να ζούνε σε αυτόν απο την δικιά τους οπτική γονία και όχι την δικιά μας.

 

Συνεχή παρέα

 

Είναι μικρά και ευκολοβόλευτα και έτσι είναι πολύ εύκολο να τα έχουμε συνεχώς μαζί μας. Τα σκυλιά είναι πολύ κοινονικά ζώα και όταν μένουν μόνα τους υποστούν στρές Πρέπει όμως σε μικρή ιλικία να μάθουνε και αυτά να μένουν μόνα τους στο σπίτι για να απογαλακτίστουν όσο μπορούν απο το ένστινκτο της αγέλης. Το στρές εμφανίζεται με διάφορους τρόπους όπως: καταστροφικότητα, λέρωμα, γαύγισμα και σάλιωμα όταν αφήνονται μόνα τους.  Στην περίπτωση αυτή πρέπει να γίνει μακρόχρονη θεραπεία για να μάθει το σκυλί απο την αρχή να μένει μόνο του, καλύτερα λοιπόν να μην φτάσουμε σε αυτό το σημείο!

 

Η έλειψη πειθαρχείας

 

Τα μικρά σκυλιά εκπαιδεύονται το ίδιο αποτελεσματικά όσο και τα μεγαλόσωμα. Είναι καλό λοιπόν να αρχίσει η εκπαίδευση όσο πιο νωρίς γίνεται. Άπο 2 μηνών κιόλας μπορείτε να αρχίσετε με εντολές σαν το ‘κάτσε’. Ένα κάλο βιβλίο όπως ‘Η Τέλεια Εκπαίδευση (The Perfect Puppy)’ της Gwen Bailey θα σας δώσει την σωστή καθωδήγηση.

Πόλλα μικρόσωμα σκυλάκια εκδηλώνουν επιθετικότητες προς τους ιδιοκτήτες τους χωρίς να λαμβάνει το πρόβλημα αυτό σημασία διότι οι επιπτώσεις δεν είναι όσο σοβαρές είναι των μεγαλόσωμων. Ένας ιδιοκτήτης Γερμανικού Ποιμενικού δεν πρόκειται να υπομένει τα δαγκώματα του σκύλου του ενώ ένας ιδιοκτήτης Τσιουάουα θα τα ιποστεί χώρις να προσπαθήσει καν να διωρθώσει το πρόβλημα. Αυτό είναι λάθως. Κανένα σκυλί ανεξαρτίτου μεγέθους δικαιολογείται να δαγκώνει τον ιδιοκτήτη του. Τα σκύλια αυτά είναι μπερδεμένα και στρεσαρισμένα στην προσπάθεια τους να αποκτήσουν το κύρος του κυρίαρχου της αγέλης και οφείλει ο ιδιοκτήτης να του δείξει στην δικιά του γλώσσα των ρόλο του (κυριαρχούμενο) μέσα στην οικογένεια για να ηρεμήσει.

 

Στην Ελλάδα, των τελευταίο καιρό, η πωλήσεις μικρόσωμων σκύλων δείχνουν ραγδαία αύξηση και συνχρώνος αυξάνονται και τα προβλήματα συμπεριφοράς. Έιναι καιρος, λοιπόν, να τα δούμε με άλλη όψη για να ζήσουν και αυτά πιο κοντά στην φύση τους. Έχουν ξεφήγει τόσο πολύ απο αυτήν που πιά αγοράζονται και για να ταιριάζουν στα διάφορα έπιπλα του σπιτιού!!!!! Μην γελάτε καθόλου το έχω ακούσει και αυτό!

 

Η Μαίριλυν Πήτερς έχει τελειώσει πρώτο πτυχίο Μοριακής Βιολογίας (BSc Biological Sciences: Cell and Molecular) με το πανεπιστίμιο του Έσσεξ στην Αγγλία και συνέχισε στο πανεπιστίμιο του Εδινβούργου το Μαστερς της με θέμα: την Συμπεριφορά των ζώων και την Πρόνοια τους (MSc Applied Animal Behaviour and Animal Welfare). Τώρα βρίσκεται στήν Ελλάδα όπου δουλεύει ως συμπεριφοριστής κατοικιδίων ζώων σε συνεργασία με τα PetNet. Για περεταίρω πληροφορίες μπορείτε να επικοινονίστε μαζί της στα τηλέφωνα:

 

6948835658